|
Γράφει ο/η Administrator
|
|
24.02.09 |
Ο Άγιος Νικηφόρος,
γεννήθηκε στην Κωνσταντινούπολη τον 8ο μ.X. αι. Οι γονείς του Θεόδωρος
και Ευδοκία άνηκαν σε αρχοντική και επίσημη κοινωνική τάξη αλλ' ήταν
ευσεβείς και ενάρετοι άνθρωποι οι οποίοι γαλούχησαν τον γιο τους με τα
νάματα των Θείων Γραφών. Η προσήλωση μάλιστα του πατέρα του στην ορθή
πίστη, έγινε αιτία να διωχθεί και να εξορισθεί από τον εικονομάχο και
δυσεβή αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ε', τον Κυπρώνυμο. Προικισμένος με
ιδιαίτερες πνευματικές ικανότητες, απέκτησε μεγάλη θεολογική και
θύραθεν εκπαίδευση. Γρήγορα όμως αποσύρθηκε σε ένα κτήμα του στον
Βόσπορο, όπου αφοσιώθηκε στην άσκηση και τη μελέτη των Θείων Γραφών.
όμως ο αυτοκράτορας τον υποχρέωσε να αναλάβει τη διεύθυνση του μεγάλου
πτωχοκομείου της Κωνσταντινουπόλεως. Όταν εκοιμήθη ο Πατριάρχης
Κωνσταντινουπόλεως Ταράσιος, ο αυτοκράτορας Νικηφόρος Α', υπέδειξε ως
άξιο διάδοχό του τον Νικηφόρο. και όντως την Κυριακή του Πάσχα του 806
ανήλθε στον Πατριαρχικό Θρόνο. Θρόνος ο οποίος ισοδυναμούσε με Γολγοθά.
Έδωσε σκληρούς αγώνες για την τιμή και την προσκύνηση των ιερών
Εικόνων. Όταν όμως το 813 μ.Χ. ανέβηκε στο θρόνο της Βασιλεύουσας, ο
ασεβής Λέων Ε', ο Αρμένιος, ξέσπασε μεγάλος και απηνής διωγμός κατά των
εικονολατρών. Η αγέρωχη στάση και εμμονή του Νικηφόρου στην προστασία
της Ορθοδοξίας, προκάλεσε την οργή του αυτοκράτορα, ο οποίος τον
απομάκρυνε από τον πατριαρχικό θρόνο. Υπέστη πολλές ταλαιπωρίες και
τελικά, αρκετά ταλαιπωρημένος παρέδωσε στο δίκαιο μισθαποδότη Θεό το
πνεύμα του στις 2 Ιουνίου 822 μ.Χ.
Ανακομοιδή Λειψάνων Πατρός Νικηφόρου
Μετά
τον θρίαμβο των Αγίων εικόνων και την απομάκρυνση του πατριάρχου Ιωάννη
από τον θρόνο και την εκλογή του Μεθόδιου, ενεκρίθη από την
αυτοκράτειρα Θεοδώρα η ανακομιδή των λειψάνων του μακαριστού πατριάρχου
στην Κωνσταντινούπολη. Έτσι ο Μεθόδιος ακολουθούμενος από ιερείς και
πλήθος πιστών, μετέβη στη μονή Αγ. Θεοδώρου όπου βρισκόταν το σεπτό
λείψανο, το οποίο αφού τοποθέτησε σε πολυτελή λειψανοθήκη, το μετέφερε
με το βασιλικό πλοίο στη Κωνσταντινούπολη. Εκεί το υποδέχθηκαν με
μεγάλες τιμές οι βασιλείς και η Σύγκλητος και στη συνέχεια το απέθεσαν
στη Μεγάλη Εκκλησία. Έπειτα από ολονύκτια και αγρυπνία το μετέφεραν στο
Ναό των Αγίων Αποστόλων στις 13 Μαρτίου, την ίδια ημερομηνία όπου ο
Άγιος είχε εξοριστεί.
Απολυτίκιον. Ήχος γ. Θείας πίστεως.
Νίκην
ήνεγκε, τη Εκκλησία, η ση ένθεος, ομολογία, Νικηφόρε Ιεράρχα θεόληπτε�
την γαρ Εικόνα του Λόγου σεβόμενος, υπερορία αδίκως ωμίλησας. Πάτερ
Όσιε, Χριστόν τον Θεόν ικέτευε, δωρήσασθαι ημίν το μέγα έλεος.
Κοντάκιον Ήχος δ'. Επεφάνης σήμερον
Τον
της νίκης στέφανον, ω Νικηφόρε, ουρανόθεν ένδοξε, ως ειληφώς παρά Θεού,
σώζε τους πίστει τιμώντας σε, ως Ιεράρχην Χριστού και Διδάσκαλον.
Μεγαλυνάριον.
Χαίροις
Εκκλησίας μπνεους εικών, και Εικονομάχων, καθαιρέτης ο ισχυρός�
χαίροις θεοσδότων, δογμάτων ο προστάτης, θεόφρον Νικηφόρε, πίστεως
έρεισμα.
|
.jpg)
